ความคิดเห็นจากหัวข้อ : เส้นทางทำมาหากิน ใครมีแนวทางแนะนำอะไรกันบ้างเชิญร่วมแชร์กันครับ

| หัวข้อในหมวดเดียวกัน

เนื้อหาต้นเรื่อง (โดยย่อ)

ในปัจจุบัน หลังจากที่ผมได้ลาออกจากงานประจำ อาชีพหลักที่เลี้ยงตนในปัจจุบันก็คือขายของตามตลาดนัดเป็นหลักยอมรับว่าเป็นวิถีชีวิตที่แตกต่างจากมนุษย์เงินเดือนที่ทำมาหลายๆปี รายได้ไม่แน่นอน วันไหนฝนตกลูกค้าก็น้อย หรืออาจไม่ได้ขายเลย แต่ถ้าวันไหนฟ้าเปิดเงินเดือนออก ก็พอจะยิ้มได้บ้าง แต่สิ่งนึงที่ได้คืออิสระชน แต่สิ่งที่ยากกว่าเดิมคือต้องหาเงินเดือนจ่ายตัวเองและจุนเจือครอบครัว แต่ก็พออยู่ได้แบบไม ... อ่านเพิ่มเติม

ข้อความ

เอกims (เอก)
# โพสเมื่อ 24 ก.ย. 2556
® ตอบได้เฉพาะสมาชิก
ตอบ ตอบ 5 ถูกใจ ถูกใจ 12
ตะละท่านนี่สู้กันสุดๆ เอาของผมมั่ง เริ่มจากจบมอต้นที่บ้าน ไปเป็นเด็กเลี้ยงปลาเงินเดือนห้าร้อย ยูมาหกเดือนเพื่อนเถ้าแก่ดันมาฆ่าคนตายในบ่อปลา แม่เถ้าแกเลยให้ไปทำงานปั้มกิจการในครอบครัวท่านนั่นแหละ เงินเดือนห้าร้อยเหมือนกันแต่มีค่าล้างรถ ค่าอัดจาระบี ถ่ายน้ำมันเครื่อง เดือนหนึ่งประมาณแปดร้อยถึงพันบาท ยูใด้ประมาณปีก่าๆ รถทัวร์ชวนไปเป็นเด็กรถ เอาล่ะทีนี้ใด้เข้ากรุงวันเว้นวัน สนุกดีเงินเดือนห้าร้อยอีกแหละ แต่มีเบี้ยเลี้ยงแล้วแต่ระยะรถวิ่งไป รวมๆก้อสามสี่พัน ยูรถทัวร์จนขับรถเป็น(ลืมบอกรถคันแรกที่ลองขับคือ ไซโคลน ออกมาใหม่ๆเลยตอนยูปั้ม) เงินเดือนพันห้าแล้ว รายใด้ไม่ต่ำกว่าห้าพัน ถึงเวลาเกนทหารสิที่นี้ ใด้ใบแดง เสร็จเลยสองปีกับการเป็นรั้วของชาติ แต่ก้อใด้อะไรมาเยอะนะ อย่างวุฒิ มอหก กศน นี่ก้อใด้มาจากการเป็นทหารนี่แหละ ปลดทหาร มีเอกสารชวนไปทำงานกับบริษัทใหญ่ๆทางภาคตะวันออก เงินเดือนดี มีที่พัก บะ้เข้าท่าไม่เคยไปภาคน้ีเลย ตัดสินใจไป งานคือยามครับรายใด้ประมาณหมื่นหย่อนๆ ระหว่างนี้บริษัทมีนโยบายว่าใครจบมอปลายมาจะให้ไปเรียนต่อ ปวส ก้อโรงเรียนในเครือแหละ เอาสิอยากยูแล้ว เป็นยามเนี้ยใอ้พวก พนักงาน มันดูถูกจัง ปกติเป็นยามเข้ากะออกกะมาก้อวิ่งมอไซด์วิน(หน้าแหลมทองระยอง) ไปเรียนจนจบกับเขานะท่านเขาก้อย้ายแผนกให้ไปยูช่างซ่อม ทำงานตามเวอร์คที่โฟแมนออกให้ วันๆก้อ พีเอ็มถ่ายน้ำมัน ตึงสายพาน หยุดเสาอาทิดเวลาว่างเยอะช่วงนั้น พอดีเพื่อนคนหนึ่งมาชวนไปรับงานซ่อมเครื่องจักรในนิคมต่างๆของระยอง บอกไปเฉพาะเสาอาทิด เอาเลยอยากยูแล้วมันเหมือนตอนนั้นเราคิดว่าสามารถทำงานใด้มากกว่าห้าวันนะ แบบแร้งนะ่ เป็นแบบนี้ประมาณสองสามปี จนเพื่อนที่ชวนรับงานนอกบอกว่าจะตั้งบริษัทอีกหนึ่งที่ สนใจป่าว เราก้อโดดใส่เลย ตอนนี้ก้อเลยเป็นลูกจ้างตัวเอง รับงานซ่อมบำรุงเครื่องจักรในนิคมแหลมบัง อมตะชิตี้ อีสเทิ้น มาบตาพุดบ้างแต่ไม่มาก ยอดขายก้อเล็กๆ ยี่สิบล้านถึงสามสิบล้าน กับมีลูกน้อง พนักงานสามสิบคน มีหุ้นส่วนที่หนีบกันมาห้าหกปีละ หนึ่งคน ตอนนี้ชักอยากวางมือละอยากให้เด็กๆมันทำกันเองเราแค่ดูห่างๆ กะจะเอาเวลาไปขับบีทีเที่ยวให้ทั่วไทยสักรอบ ใครเอาด้วยมั่ง

peter p (พี)
# โพสเมื่อ
ถูกใจ ถูกใจ 0
ยินดีกับความสำเร็จด้วยครับ ขอชื่นชมครับ
เอกims (เอก)
# โพสเมื่อ 25 ก.ย. 2556
ถูกใจ ถูกใจ 1
(ถึงน้าพี)ขอบคุณครับ น้าเองก้อใช่หยอก ผมเองก้อขอคาระวะในใจที่สู้ๆของน้าเหมือนกัน นี่แหละอีสานพันธุ์อึด สู้ต่อไปพี่น้องเรามีแรงอีกเยอะ
asachi (A)
# โพสเมื่อ 3 ต.ค. 2556
ถูกใจ ถูกใจ 0
ไม่ผิดหวังกับการตั้งใจอ่านจนจบ ขอบคุณ(ไม่รู้ว่าเรื่องอะไร)
wilaikadkong (เอ็กซ์)
# โพสเมื่อ 19 ม.ค. 2557
ถูกใจ ถูกใจ 0
น้าสอนให้ผมรู้ว่า จงกล้าที่จะทำและโอกาสที่เข้ามา อย่ารอ อย่ากลัว เพราะโอกาสดีๆมันไม่ได้มาทุกวัน
เอกims (เอก)
# โพสเมื่อ 25 ม.ค. 2557
ถูกใจ ถูกใจ 0
[ถึง wilaikadkong] ยินดีเป็นอย่างยิ่งครับ ผมก้อแค่ทำตามที่คิดว่าดีที่สุดสำหรับตนเองและครอบครัวสังคมครับ


Home